Hayatla Olan Savaşın Fotoğrafı
Yazan: Jesse Cole Temmuz 20, 2008
Karakutu’nun galerisinde gördüğüm ve tahayyürle bakakaldığım bu fotoğrafın içimde bıraktığı izden bahsetmek istiyorum. Bu fotoğraf mutluluğun ve acının resmini sil baştan çiziyor zihnimde. Yaşadığı tecrübe saç ve sakalda kendini ifşa ediyor. Zalim hayatın ona verdiği acı, ihtiyarın yüzündeki kırışıklıklarda tek tek haykırıyor. Gözlerinin altındaki torbalar sanki hayatın acımasızlığına karşı akıttığı gözyaşlarıyla dolmuş. Her gözyaşı damlasının bu torbaya düşüşü, bulutsuz bir gökyüzünde yıldız kayması gibidir herhalde. Ama o da ne? Fotoğraftan yayılan ışık gözlerimi alıyor. Gözlerimi alan ışığı takip ediyorum ve ışık ihtiyarın gözbebeklerine çıkıyor. Fotoğraf sadece gözlerden oluşuyor sanki. O gözler ki diğer ayrıntıları, saçı sakalı, kırışığı silip süpürüyor. Bir tek beni eskitemedi bu hayat diyor. Hayatla olan savaşta her zaman varım diyor. Her şeye rağmen varım diyor.
— Jesse Cole —
Not : Fotoğrafın kaynağı karakutu.com
tesbi demiş
Yüzünün bütün eskimişliğine rağmen, gözlerde bir pırıltı, bir canlılık, bir mutluluk var.
çii demiş
bense şunu düşündüm:
fotoğrafı bu kadar etkileyici yapan fotoğraftaki adam mı yoksa fotoğrafı çekenin yeteneği mi…
Gathering demiş
Keşke herkes tüm yaşadığı olumsuzluklara/acılara rağmen, hayata böyle umut dolu bakabilse…
Çok güzel ve anlamlıydı.
Teşekkürler (:
hülya'da bulusalim demiş
ben fotoğrafa bakınca içimin ısındığını hissettim.o kadar içten,masum ve karşılıksız gülümsemiş ki…hayran kaldım…
teşekkürler paylaşımın için.
Maviye Yolculuk demiş
Yine de herşeye rağmen ayakta olan bir adam var orada. Gözleri beni den çok büyüleyen şey oldu…Sevgiler…
Murat demiş
Hayatın tüm zorluklarına karşı anlamlı bir duruş var resimde.
Teşekkürler paylaşımın için.
beenmaya demiş
tuhaf bugün bu cümleleri yorum olarak yazacağım 3.yazı bu. “ışık değişkendir. rüzgar onu söndürür, şimşek yakar, hiçbir zaman güneş gibi durduğu yerde parlamaz ama yine de uğrunda savaşmaya değer” demiş P.Coelho Portobello Cadısı’nda…işte ben o gözlerde bu ışığı gördüm…
safiye demiş
saçında, sakalında (belki de ruhunda)onca karışıklığa rağmen bu kadar güzel bakabilmek ışığa…bir meydan okuma…
sunusy demiş
Bu resimdeki şahsın, ünlü camdridge üniversitesi edebiyat profesörlerinden ayrıca Hint kürsüsü başkanı Sir Aril Bestam olduğunu söylesek yine o gözler bizi etkiler mi?
Ah o hayalimizeki kartvizit yok mu, manzara ve algılarrrrr, hah haaa öldürüyor bu kaos bu beni
insanın hoşuna gidiyor, karşısındakini pejmürde görmek ve pejmürde gördüğü kişide sefaletten kaynaklanması gereken ezginliği aramak ama bulamamak. Manzara seyretmeyi maceraya dönüştürüveriyor bu sadistçe zevk..
Evet muhteşem bir resim.. zaten denizin ortasındaki tek ağaç her zaman görülmeye değerdir; ormanların ağaç dolu olduğu malumdur zaten.
Tabi ki aril bestam diye biri yok
ya da benim haberim yok..