Oğluma…
Yazan: Jesse Cole Temmuz 11, 2008
Sevgili Oğlum,
“Baba, insanlık için ne yaptın?” diye sorabileceğini düşündüğüm için uzun zamandır sana bir mektup yazmayı istiyordum. Ama nasip bugüneymiş. Geçmişten geleceğe bir mektup bu. Sözlerime nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Çünkü yaşadığım dem pek bir iç karartıcı. Demokrasi, dört tarafı özgürlük düşmanlarıyla sarılı bir kale adeta. Biz ise tek silahımız olan düşüncelerimizle bu kalenin düşmemesi için savaşan bir avuç savaşçılarız. “Savaşta her şey mubahtır” dan yola çıkarak her yoldan saldırıyorlar bize ( Mubah kelimesini kullandığım için de şeriatçı diyorlardır bana) .
Çok önceden düşüncelerimizi prangaya vurdular. Darbe yaptılar, giyime karıştılar, darbe yaptılar, partileri kapattılar, darbe yaptılar, insanların cinsel tercihlerine karıştılar. En son darbe planlarını ise ellerine yüzlerine bulaştırdılar. Eğer daha düzenli çalışsaydı darbeci sınıfımız, bir on yıl daha geriden hayata devam edecektik. Daha kurtulup kurtulmadığımızı bilemiyorum ama sizin neslin bize bakıp “vay be ne savaşmış özgürlük savaşçılarımız” dediklerini duyar gibiyim. Şu anda çok önemli bir demde yaşıyoruz oğlum. Tarih Galileo Galilei’yi, Hallacı Mansur’ u çok acımasız bir şekilde bizden aldı. Bu insanlar düşüncelerinden ödün vermedikleri için zalimce yargılandı. Bugün ise düşünceleri, bürokrasinin ekmeğine yağ sürmeyenler yargılanıyor. Bürokrasinin kuyrukçularının söyledikleri ise lafügüzaftan başka bir şey değildir. Ama yaşadığım şu zamanda yaptığımız savaşı kazanırsak oğlum bu ülkenin kaderi değişecek ve sizin nesil özgürlüğün meyvesini yiyecektir.
Şunu unutma ki oğlum; tarih, faşistleri affetmeyecektir.
Jesse Cole
11 Temmuz 2008
